Spider-man 3

Το είδα επιτέλους και "έκλεισα" την τριλογία. Το consensus μιλούσε για την χειρότερη από τις τρεις. Συμφωνώ εν μέρος αλλά όχι απόλυτα... τη βρίσκω ισάξια με τις 2 προηγούμενες και πιστεύω καταλήγουμε με ίσως μια από τις δυνατότερες 3λογίες για ταινίες βασισμένες σε comic books (σχεδόν καμιά 3η ταινία σε αυτό το υποείδος κρατά την ποιότητα, αξία και υποσχέσεις των 2 πρώτων κεφαλαίων - βλ. Superman, Batman, X-men).

Τί κρατά το SM3, από τις 2 πρώτες ταινίες, και έτσι καταφέρνει να ικανοποιήσει?: η αγάπη και o καλός χειρισμός των συντελεστών - που από την 1η ταινία δεν χειρίστηκαν την ταινία σαν μια παιδιάστικη, καρτουνίστικη υπόθεση αλλά προσθέτουν πολλά στοιχεία μέσα που κάνουν το μύθο/παραμύθι να στέκει - κυριότερο στοιχείο τα πολλά εμβόλιμα στοιχεία για το background και χαρακτήρες των ηρώων.

Η βασική ιστορία είναι χιλιοειπωμένη: όταν η περηφάνεια και η αλαζονεία σε κυριεύει εύκολα "γυρίζεις" στο dark side (βλ. Star wars sixology και στην Παλαιά Διαθήκη η ιστορία για το Διάβολο). Και πάλι τα 3 στοιχεία που ωθούν τον ήρωα στο dark side είναι αυτά που μας δίδαξε ο Yoda: arrogance, rage, vengefulness (λίγο trivia για τους Star Wars-freaks). Αυτό το στοιχείο της ιστορίας είναι ωραία δοσμένο αλλά η ταινία ξευφεύγει παρακάτω καταντώτας too much σε φάσεις.

Η συνύπαρξη 3 κακών κάνει την ταινία υπερβολική και ειδικά η επεξήγηση και χαρακτηρισμός του κάθε κακού - και ειδικότερα στην αρχή που "πηδούμε" από προιστορία κακού σε προιστορία κακού καταντά κουραστική.... Ίσως και το μόνο στοιχείο, μαζί με την μεγαλούτσικη διάρκεια κάνουν την ταινία να "σκοράρει" οριακά πιο χάμηλα από τις 2 προγενέστερες.

Συμπερασματικά, θα'λεγα ότι η ταινία πρέπει να απογοήτευσε γενικότερα (κριτικούς αλλά και θεατές) λόγω και σύγκρισης του αμέσως προηγούμενου - θεωρούμενο κλασικό ήδη - SM2... Το SM2 - υπερβολικά κατ'εμέ - θεωρείται από τα λίγα sequels που ξεπερνάνε το original τους και μια all-around καλή ταινία... Το μόνο που της καταλογίζω στα συν από την 1η είναι ότι ο Raimi πλεον καταφέρνει να εμβολιάζει το δικό του στυλ μεσά (βλ. τη σκηνή με τα πλοκάμια του Dr.Oc που θυμίζει horror movie - το στυλ ειδικότητας του Raimi) και να "παίξει" πιο εύκολα με τους χαρακτήρες από ότι στο 1ο το οποίο το βάρυνε το υποχρεωτικό introductory με τους ήρωες. Όπως και να'χει, και όπως προανάφερα, ίσως να μιλάμε για την καλύτερη και σταθερότερη σε όλα τα κεφάλαια της, τριλογία comic book movie.

SM1 * * * *
SM2 * * * *
SM3 * * * 1/2