Στο Παρα 5

Κάπως καθυστερημένα - μιας και αύριο είναι το επόμενο επεισόδιο - αλλά μετά από το τελευταίο επεισόδιο που με απογοήτευσε είπα να συνεχίσω με τη κριτική-ποστ του παρα5... Αλλά να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή...

Ποτέ δεν έβλεπα Ελληνικές σειρές...- φανατικός με "αμερικανιές" από μικρός έβλεπα τις ελληνικές σειρές περιφρονητικά... Το MEGA όμως τα τελευταία χρόνια άρχισε να αποσπά την προσοχή μου με πολύ καλές παραγωγές - όλα άρχισαν με το "Είσαι το ταίρι μου" (ΕΤΤΜ) που αν και δεν άρχισα από το 1ο επεισόδιο φανατικά να το βλέπω, αλλά μετά από την επιτυχία που έκανε άρχισα να το βλέπω... Αρχικά αραιά, και όσο πήγαινε το έβλεπα όλο και πιο φανατικά...

Με το ΕΤΤΜ ήταν η πρώτη φορά που οι φήμες και απόψεις που άκουγα από τον κόσμο με ήβραν σύμφωνο... Πόσες φορές, στο παρελθόν μου έλεγαν "δε την τάδε σειρά - εν τέλεια" και κάθε φορά απογοητευόμουν. Βέβαια και εγώ άδικα έκανα άμεση σύγκριση με τις "αμερικανιές" - πράγμα άδικο, η αλήθεια να λέγεται... Τέλοσπάντων με το ΕΤΤΜ κατάλαβα ότι υπάρχουν και καλές ελληνικές σειρές... Το MEGA μέσα από τα επόμενα χρόνια κράτησε τα στάνταρντ παραγώγης των σειρών του ψηλά και σίγουρα παράγει τις καλύτερες (και τις πιο πετυχημένες) σειρές στη Ελλάδα την τελευταία δεκαετία...

Η αλήθεια είναι ότι δεν ξανασχολήθηκα με ελληνική σειρά μετά από το ΕΤΤΜ, μέχρι φέτος... Και πέρσι περιφρονούσα το παρα5 αλλά ύστερα από όλο το θόρυβο γι'αυτό δεν μπορούσα να αντισταθώ και έκατσα το Σεμπτέβρη που έδειξε τον 1ο κύκλο επανάληψη (πράγμα ευφυές που έκανε το MEGA αφού κέρδισε έτσι το παρα5 και άλλους οπαδούς - και μια φορά που το MEGA-Κύπρου δεν υπερ-χρησιμοποίησε την επανάληψη όπως κάνει πάντα) έκατσα και γω και είδα καμπόσα επεισόδια και συνέχισα και με το 2ο. [βλέπω και λίγο 50-50]


Η αλήθεια, αρχικά, μου άρεσε γενικά - πρωτότυπο, έξυπνο - μακριά από τα σταθερά κλισέ των ελλ.σειρών και με χαρακτήρες έξυπνα διατυπομένους και επιτέλους αστεία που βγαίνουν μέσα από τους ίδιους τους χαρακτήρες και όχι τόσο έμφαση στην κωμωδία καταστάσεων
όπως σε παλαιότερες κωμωδίες. Τα λίγα κακά που μπορούσα να της βρώ είναι ότι:

• πολλές φορές η λιγοστή πλοκή που είχε (και έχει) το κάθε επεισόδιο τραβιόνταν πολύ για να πιάσει τη μεγάλη - 50-λεπτή - διάρκεια του κάθενος,
  
• πολλά επεισόδια έχουν πλοκή one-joke-story (π.χ. το επεισόδιο με το φιλμάκι της Αμαleeας -- ύστερα είδαμε και φιλμάκι με τη Ζουμπουλία και έσι ξανακάταφερε ο Καπουτζίδης να "γεμίσει" μισό επεισόδιο χωρίς καθόλου πλοκή)
• τωρά τελευταία η πλοκή έχει συνεχώς την ίδια δομή: μπάινουν σε μπλεξίματα η πρωταγωνιστική 5άδα και οι δευτεραγωνιστές λειτουργούν πάντα σαν "από μηχανής Θεούς" και τους ξε-μπλέκουν κάθε φορά στο τσακ

Σε όλα αυτά ήρθε το τελευτάιο επεισόδιο σαν κερασάκι στην τούρτα με μια "σεναριακή τρύπα" (αν έτσι μεταφράζεται το plot hole) που όχι μόνο υποτιμά τη νοημοσύνη του θεατή αλλά και δείχνει ότι οι ιδεές του Καπουτζίδη άρχισαν να στερεύουν (ας του δώσουμε το δικαιολογητικό ότι ήταν αναγκασμένος να τραβήσει την ιστορία ακόμα μια σεζόν λόγω επιτυχίας - εξού και τα τραβηγμένα επεισόδια και τα επεισόδια-"γεμωσιά").

Η "τρύπα" (για όποιο δεν την πρόσεξε) είχε να κάνει με τη φάση που ο πατέρας του Φώτη σώζει το Φώτη και την Αγγέλα... Πρόβληματα με τη φάση αυτή: πολύ τραβηγμένος ο τρόπος που βρέθηκε ο πατέρας του Φώτη εκεί (και πάλι η μανία με τους "τελευταία-στιγμή-από-μηχανής-Θεούς") και το ότι οι "κακοί" βρέθηκαν αργότερα με τα κλεμμένα χαρτιά... Η λογική λέει ότι όταν βγάζεις κάποιο "νοκ-άουτ" ή τον δένεις για να μην σου φύγει ή τουλάχιστον του πάιρνεις πίσω τα αντικέιμενα που σου έκλεψε.

Ελπίζω ο Καπουτζίδης να διορθώσει, κάπως, με τα μελλοντικά επεισόδια... Θα δούμε...