Βία και Γυμνό

Ακόμα μια καταχώρηση, παρόμοια με αυτή - στο ότι πάλι θα κάνω μια "διατριβή" πάνω σε ένα θέμα τύπου: "αν η κοινή αντίληψη έχει δίκαιο στις απόψεις τις? για..." τη βία και το γυμνό αυτή τη φορά στην τηλεόραση και το κινηματογράφο... Στην ουσία θα ασχοληθώ παραπάνω με τον κινηματογράφο παρά με την τηλεόραση αφού ασχολήθηκα γι'αυτή αρκετά...

Θυμάμαι στο σχολείο πολλές φορές τη συζήτηση στην τάξη για το αν η ωμή καταγραφή της βίας και του γυμνού (γυναικείου σώματος κυρίως) στο σινεμά και στην τηλεόραση έχει αρνητικό αντίκτυπο στην κοινωνία και αν σε αυτό πρέπει να οφείλουμε τη συνεχόμενη, αυξανόμενη εγκληματικότητα στον πλανήτη... Επίσης θυμάμαι ότι σαν μαθητής του δημοτικού οι γονείς μου("υπέρμαχοι" της πιο πάνω άποψης) μου απαγορεύσαν να δώ κάποιες ταινίες επειδή ήταν βίαιες... Μόνο που το σκέφτομαι ποιές ταινίες μου απαγορεύσαν να δω και πόσες και πόσο πιο βίαιες ταινίες είδα μέσα στα επόμενα χρόνια - με κάνει να γελώ! Μερικές από τις απαγορευτικές ταινίες ήταν το Mortal Kombat και τα Teenage Mutant ninja Turtles 2 (βλ. Χελωνονιτζάκια) - (που και οι δυο η "βία" τους μπορεί να χαρακτηριστεί καρτουνίστικη το πολύ) ειδικά για την τελευταία έχυσα πολύ δάκρυ για να πάω να τη δω(και τελικά την είδα στο βίντεο).

Αναλύοντας (όπως κάμνω πάντα - έντα πρίκτης είμαι!) τα πιο πάνω γεγονότα και ύστερα από χιλιάδες ταινίες και ωρών μελέτης ταινιών συνειδητοποίησα ότι δεν είναι η ίδια η βία και το ίδιο το γυμνό (και η ποσότητα που θα χρησιμοποιηθεί το καθένα) που επηρεάζουν τον άνθρωπο αλλά το πώς θα χρησιμοποιηθεί το καθένα... Ακόμη, θα πρόσθετα ότι (ειδικά το σινεμά) χωρίς βία και γυμνό (πόσες φορές να τα γράψω - τωρά και να πάει - β&γ) θα υστερούσε. Η β&γ ολοκληρώνουν την εμπειρία μιας ταινίας - πώς μπορείς να δεις μια γκαγνκστερική/αστυνομική/πολεμική ταινία χωρίς αίμα?! Ειδικά στις πλείστες πολεμικές που το μήνυμα τους είναι war-is-hell, - πώς μπορείς να περάσεις αυτό το μήνυμα καλύτερα? Φανταστείται μια πολεμική ταινία με πυροβολισμούς και καθόλου αίμα - μάλλον ακουγέται σαν μια παρωδία ή με ξιφομαχίες(σε παλαιότερους πολέμους) χωρίς αποκεφαλισμούς ή διαμελισμούς ή ακρωτηριασμούς... Θα ήταν σαν να έλεγε η ταινία: "μην ανησυχείτε αν βρεθείτε ποτέ σε ξιφομαχία σε ένα απαίσιο πόλεμο ο αντίπαλος με προσοχή θα σημαδέψει την καρδιά σας για να αποφευχθούν οποιεσδήποτε φρικιαστικές εικόνες και ανεπιθύμητος πόνος ....." 'Η σκεφτείτε τον Τιτανικό χωρίς τη μοναδική γυμνή σκηνή που έχει μέσα - η ταινία είναι ένα απλό love story όπου η συγκεκριμένη σκηνή (όπου ο DiCaprio ζωγραφίζει την Winslet γυμνή) μόνο προσθέτει (όχι με χυδαίο τρόπο) στην ιστορία - δεν αφαιρεί.



Στην Ιαπωνία ακόμα και στα cartoons τους (anime, manga etc) υπάρχει και πολύ βία και πολύ γυμνό... Η Ιαπωνία έχει ένα από τα χαμηλότερα sex crime rates από τις ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες, ενώ στις ΗΠΑ όπου υπάρχει πολύ πουριτανισμός στα θέματα (ειδικά στα θέματα του γυμνού και του σεξ) ξέρουμε όλοι για την εγκληματικότητα της...



Ακριβώς αυτό είναι ένα από τα θέματα στα οποία ο άνθρωπος για πολλοστή φορά διαλέγει την ευκολία του... Όπως και σε πολλούς άλλους τομείς, π.χ. στη μουσική: εύκολη pop που "πιάνεται" από το πρώτο άκουσμα / στο αθλητισμό: εύκολο ποδόσφαιρο που μαθαίνεις τους κανόνες αμέσως, χρειάζεσαι ελάχιστη τεχνική και νου για να το παίξεις και ελάχιστη συγκέντρωση για να το παρακολουθήσεις κ.ο.κ

Βλέπεται, ο άνθρωπος κουράζεται να μάθει κάτι νέο... νέο είδος μουσικής, νέο άθλημα - προτιμά αυτό που είναι εύκολο γι'αυτόν. Το ίδιο και στο σινεμά: μόλις τον ενοχλήσει κάτι που θα δει, αντιδρά και του είναι εύκολο να του επιρρίψει και τις ευθύνες για γενικότερα κακά...

Και για να μην είμαι απόλυτος, στην TV υπάρχουν σειρές που κάνουν "glorify" το έγκλημα και παλαιότερα άκουσα για ένα παιδί που σκότωσε την αδερφή του μιμούμενος τον Λεονάρντο (από τα Χελωνονιτζάκια)... Μάλλον η δική του ψυχοσύνθεση και η απουσία των γονιών του έφταιγαν παρά ο Λεονάρντο.

Είμαι υποστηρικτής στο να υπάρχουν age ratings σε ταινίες, αν και όχι ακριβώς όπως υπάρχουν σήμερα... Στην ουσία θα πρέπει να "προστατεύονται" η πολλή ευαίσθητες ηλικίες (π.χ. κάτω των 8 χρονών - το σημερινό 13 είναι ουτοπικό - μέχρι τα 13 βλέπουν έτσι και αλλιώς τα πάντα στο ίντερνετ) και να δοθεί έμφαση στη θεματολογία και πολυπλοκότητα των ταινιών παρά στις εικόνες που προβάλλουν, π.χ. μια R rated (κατάλληλο για άτομα άνω των 18) ταινία όπως είναι σήμερα μπορεί να έχει θεματολογία που θα ήταν κατάλληλη (ίσως και διδακτική) και σε παιδιά και λίγο αίμα και ένα βυζί (που να έδωσαν και το συγκεκριμένο rating) δεν πρέπει να θεωρούνται και ως χυδαία... Και ισχύει και το αντίθετο για της G (κατάλληλη για όλους) και PG (κατάλληλη/με γονική συναίνεση)ταινίες.

Κάποιος, μου είχε πει κάποτε ότι δεν υπάρχουν αρρωστημένες ταινίες παρα μόνο αρρωστημένα μυαλά... Συμφωνώ απολύτα! Επίσης, ο Tarantino σε μια συνέντευξη του είπε "...violence is an aesthetic..."



Τωρά τρέξτε και ενοικιάστε το A clockwork Orange του Kubrick - που με έξυπνο τρόπο χειρίζεται το θέμα της βίας... Αλλά προσοχή: η ταινία έχει πολλές, πολλές σκηνές που μπορούν να ενοχλήσουν!!!!.... ;-)